ELCHANAN | Gastenboek | REAGEREN ?? | Joodse vluchtelingen | Yeshua en het midden oosten conflict | zonder kleur van de media | Nieuws rechtstreeks uit Israël | Valse berichtgevingen over Israël | De moefti van Jeruzalem. | HOE LANG NOG .............. | WIE ISRAEL HAAT......... | CHAOS ! | SAMARIA en JUDEA | Het geheime wapen van Israël | Messiaanse profetieën | Bezette gebieden ?? | Islam en Christendom | Liegen in de Islam | Uw Volk is mijn volk. | Israël: Vrede of het einde ? | De laatste dagen. | De Thora | De Thora 2 | De boodschap in de Tenach | FOTO'S RONDOM JERUSALEM | Interessante links | Palestina. (studie) | Bruiloft te Kana (studie) | Kerstfeest (studie) | Chanuka (studie) | Joodse identiteit van de gemeente (studie) | De Naam YESHUA (studie) | Wekenfeest - Pinksteren (studie) | waarom strijd in Midden Oosten ? | Terrorist vindt Jezus | 2 + 2 = 4 | Wat God echt wil..... | Wees eerlijk !!! | Wat met de toekomst ? | Geen tijd voor Yeshua | De Nederlandse media en Israël | De strijd is begonnen.... | Verzoening tussen Jood en Arabier | Identiteit van de palestijnen. | Israël liefhebben vanuit Gods hart. | HIEP HIEP HOERA ??? | Zicht op onze Joodse wortels | De namen die Israël vormen. | HOEZO BEZETTING ? | De roep van de Sjofar | JAHWE en allah dezelfde ?? | Een nieuwe hemel, een nieuwe aarde | Het islamitisch geloofsdogma | God is één ; Adonai Echad ! | Poeriem / Najaarsfeesten. | The passion of CHRIST | Messias belijdend jodendom. | De tranen van Jezus | Politiek of Bijbels Zionisme ? | Slippendragers van satan | Hitler en Israël | Bief aan minister Bot | De Kruisiging | Speciaal voor jou !! | Terreur ?!? | De islam | Israël en Europa | Arafat is dood....nu eindelijk de waarheid | tekenen der tijden | Sabbath vieren | PROFETISCHE TEKENEN | De les der geschiedenis.

Poeriem: de rol van Ester

Ted Musaph licht de achtergronden toe van de joodse feestdag Poeriem.

Op Poeriem lezen we het verhaal van Ester, Mordechai en Haman.Het boek Ester staat in het laatste deel van Tenach, de Hebreeuwse bijbel. Het behoort tot de zogenoemde chameesj megillot, de vijf rollen.

Als we over de megilla spreken, bedoelen we de megillat Ester. Alleen het verhaal van Ester moet in de synagoge van een rol worden gelezen. Voor de andere rollen bestaat deze verplichting niet.

De inhoud van de megillat Ester heeft betrekking op Poeriem. Ook hierin verschilt deze megilla van de andere, want alhoewel ook deze rollen éénmaal per jaar in de synagoge worden voorgelezen heeft de inhoud van de rol geen directe betrekking op de feestdag waarop zij wordt gelezen. Zo lezen we op Pesach Sjier hasjieriem (het Hooglied); op Sjavoeot Ruth; op Tisja be'Av Eecha (Klaagliederen) en op Soekot Kohelet (Prediker).

Het boek Ester, populair onder joden, is pas in de eindfase van de afsluiting van de kanon hierin opgenomen. In ongeveer 100 na het begin van de jaartelling hebben de geleerden in Jamnia hiertoe de beslissing genomen.

In de Misjna wordt in het tractaat Megilla (hoofdstuk Mo'ed) nauwkeurig beschreven wanneer en hoe de megilla moet worden gelezen. De eerste keer wordt gelezen op de avond van de veertiende Adar en daarna een tweede keer de volgende ochtend. Voor ommuurde steden zoals Jeruzalem geldt dat de lezing op de vijftiende Adar moet gebeuren (Poeriem Sjoesjan).

Tijdens het voorlezen maken de kinderen, elke keer als de de naam van Haman wordt genoemd, lawaai met een ratel. Misschien heeft het te maken met het verdrijven van de boze geesten. De melodie waarop de voorlezing plaats vindt, is traditioneel bepaald en verschilt van gemeenschap tot gemeenschap.
De dag voorafgaand aan de lezing van de megilla 's avonds, is een vastendag: Taaniet Ester.

In de megilla staan nog enkele voorschriften die kenmerkend zijn voor het Poeriem-feest: het sturen van goede gaven aan vrienden en bekenden, misjloach matanot en het geven van geschenken aan de armen, misjloach matanot le-ewjoniem. Omdat wij tegenwoordig niet meer zoveel armen hebben, wordt er vaak een bijdrage voor een goed doel gegeven.

Poeriem is een vrolijk feest en zo moet het ook worden gevierd: lekker eten en drinken, totdat je geen onderscheid meer kunt maken tussen de gehate Haman en de gezegende Mordechai (adlojada=totdat je het niet meer weet).

In Israel is het feest voor de kinderen met verkleedpartijen en vrolijke optochten.
Wellicht is dit gebruik voortgekomen uit de carnavalsoptochten die oorspronkelijk in Italië en Frankrijk werden gehouden.

Het Poeriemverhaal speelt in de vijfde eeuw voor het begin van de jaartelling in een provincie van het Perzische rijk, dus niet in Israel. Ook trouwt Ester met een niet-joodse koning. Toch is het verhaal erg populair geworden Volgens Maimonides, de grote middeleeuwse wijsgeer, zou het Poeriem-feest zelfs blijven bestaan als alle feestdagen zouden worden afgeschaft.
Vanaf de zeventiende eeuw is het de gewoonte geworden de megillat Ester prachtig te illustreren. Kostbare rollen zijn in musea geliefde en bewonderde objecten. De naam Poeriem is een niet opgelost probleem. Wellicht afkomstig van het akkadische woord puru, dat "lot" zou betekenen. Men wierp in oude tijden namelijk het lot om na te gaan of een bepaald tijdstip gunstig was om iets te ondernemen. Vandaar de Nederlandse naam Lotenfeest.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De Najaarsfeesten

Door Susan Nikirk

Er is een groot geestelijk feestmaal dat die gelovigen staat te wachten, die graven in de bijbels Hebreeuwse wortels van hun christelijke geloof. We moeten blijven erkennen dat in Leviticus 23 God Zijn feesttijden ((feesten) in overeenstemming met Zijn kalender heeft vastgesteld. Deze Feesten van de Heer zijn bedoeld voor alle gelovigen. Wanneer een volgeling van Jezus/Yeshua, Jood of heiden, zich houdt aan de Feesten, beoefent hij zijn rechten van het burgerschap en volgt hij ook het woord van God. Jezus/Yeshua die het Woord is, is gisteren, heden en tot in eeuwigheid dezelfde. Hij verandert niet; ook het woord van God niet. Het wel of niet vieren van de Feesten is overigens niet een kwestie van behouden zijn.

Maar tradities, gevoelens en angst houden de christenen blind voor de diepe geestelijke betekenis die kan worden gevonden in de feesten van de Heer. Iedere vastgestelde tijd (moadim) en feest van de Heer brengt ons tot een diepere openbaring van het verlossende werk van de Messias, en wijst ons of terug naar iets wat Hij al voor ons heeft gedaan, of naar iets dat Hij voor ons zal doen.

Drie najaarsfeesten
Het volgende is een beknopt overzicht van de drie najaarsfeesten: Jom Teroe’a (de dag van het blazen van de sjofar of het feest van de bazuinen, Lev. 23:23-25), meer bekend als Rosj Hasjana (hoofd van het jaar), Jom Kippoer (de Verzoendag, Lev. 23:26-32) en Soekot (het feest van de tenten of het Loofhuttenfeest, Lev. 23:33-36, 39-43). Deze najaarsfeesten vinden plaats op Gods zevende maand, Tisjrie, wat de tijd is van de late regen en waarin openbaring kan worden gevonden over de tweede komst van de Messias.
Het jodendom heeft een verschil in stand gehouden tussen het religieuze en het civiele jaar. Het religieuze jaar van de Joden begint met de maand Niesan en het Paasfeest. Met Tisjrie en Rosj Hasjana begint het civiele jaar.

Rosj Hasjana
Het geluid van de sjofar (ramshoorn) op Jom Teroe’a/Rosj Hasjana kondigt tien heilige dagen aan die eindigen op Jom Kippoer (de Verzoendag). Deze tiendaagse periode staat bekend als de Jamiem Noraiem (dagen van ontzag of verheven heilige dagen). Er zijn veel belangrijke geestelijke waarheden die worden geopenbaard door het vieren van Jom Teroe’a/Rosj Hasjana.
Het meest treffende onderwijsinstrument van dit seizoen is de sjofar (ramshoorn), die met een stoot wordt geblazen in samenkomsten en ‘teroe’a’ wordt genoemd. Het is een roep voor Israël om te ontwaken en terug te keren naar God en tegelijkertijd is het een alarm, bedoeld om de gelovigen wakker te maken. Alle gelovigen zouden in voorbereiding moeten zijn om de Heer te ontmoeten, en de vorm van de sjofar laat ons de juiste houding zien van Gods volk, gebogen.
We moeten de nederige verschijning van de sjofar aannemen, die verbogen of gebogen is in onderwerping aan wat God zegt wat we moeten doen. De enige manier om Gods beste te vinden is om onze wil te buigen onder Zijn wil. Dit feest is een tijd waarin we eerlijk in onze harten kijken, om er zeker van te zijn dat we op één lijn zitten met het plan van de Vader voor ons.

Jom Kippoer
Jom Kippoer (de Verzoendag) is sinds de dagen van Mozes de heiligste dag geweest op de joodse kalender. Deze dag is gericht op de verzoening en vergeving van zonden. Het woord verzoening betekent ‘bedekken, opheffen’. Verzoening is een joods begrip en wordt door het gehele Oude Testament gevonden. Verzoening betekent dat hoewel we de gevolgen van onze zonden moeten dragen, God toch in een manier heeft voorzien waardoor iets of iemand de prijs betaalt voor onze fouten.
Een sleutelwoord wat in het lichaam van de Messias niet wordt begrepen is ‘zonde’. Het Hebreeuwse woord voor zonde is ‘chet’, wat ‘het doel missen’ betekent. Het doel dat gemist wordt is Gods standaard, Gods manier van dingen doen en het goede doen. Iedereen mist het doel. Zonde is niet een christelijk maar een joods begrip, met wortels die ver teruggaan in de Tora (eerste vijf boeken van de bijbel). Onze zonden scheiden ons af van God en zijn er de oorzaak van dat we een hart hebben dat ver van God is, maar God voorzag in een weg voor ons om weer verzoend met Hem te worden, en dat wordt verzoening genoemd.
Er is slechts één manier waarop God in verzoening heeft voorzien en wel door het vergieten van bloed. Zonder het vergieten van bloed is er geen vergeving van zonden (Lev. 17:11). Door mensen gemaakte godsdienst haat dit, en spreekt niet van het bloed. God gaf ons deze methode met als doel ons de afschuw van zonde te laten zien. Voordat de Tora aan Mozes werd gegeven voor de kinderen van Israël waren er al dierenoffers voor God. In feite werd het eerste offer, de eerste keer dat er bloed werd vergoten, door God zelf gedaan om de zonde van Adam en zijn vrouw te verzoenen (Gen. 3:21). God bedekte de mens met de vellen van dieren, en stelde het bloedoffer voor Zichzelf in. De mens wil zijn zonde bedekken, en zo was het met de eerste man en vrouw toen zij vijgenbladeren aaneenhechtten om zichzelf te bedekken (Gen. 3:7). Dit is een beeld van ‘vijgenboom godsdienst’, die de zonde wil bedekken en nooit naar je hart vraagt.

De zondebok
Toen God op de berg Sinaï aan Mozes de Tora gaf, formaliseerde Hij het systeem van dierenoffers en wilde Hij dat Israël zou zien, dat iedere keer dat ze gezondigd hadden er iets voor moest sterven. Wat de Messias voor ons deed kan gezien en begrepen worden door Jom Kippoer. In de tijd van de tempel was Jom Kippoer geconcentreerd rondom het offer van twee bokken, beschreven in Leviticus 16. De ‘chatat’ (zondebok) moest gedood worden nadat de priester de zonden van de natie had beleden. Over de tweede bok, de ‘azazel’ (zondebok/vluchtbok), moesten ook de zonden van het volk worden beleden. Maar in plaats dat het als een offer werd geslacht, moest deze bok in de woestijn worden vrijgelaten. Door dat te doen, moest het volk Israël tot besef komen dat hun zonden van hen werden afgenomen wanneer ze vertrouwden in Gods manier van verzoening (Lev. 16; 23:26-32). Dit offer moest ieder jaar worden herhaald.
Jezus/Yeshua is onze ‘azazel’, onze ‘zondebok’, die onze zonden droeg en ons in een nieuw verbond met God bracht. Het vergieten van Zijn bloed was geen tijdelijke verzoening die onze zonden zou bedekken; het was een verzoening die onze zonden en hun straf voor eeuwig verwijdert en kwijtscheldt (Rom. 3:23-25). Dit betekent dat het de inkt op de rekening onzichtbaar maakt die voor onze zonden was opgetekend; en er is geen bewijs dat de zonde daar ooit was. Als gelovigen weten we dat we vergeving van zonden kunnen vragen en ontvangen op ieder moment volgens 1 Johannes 1:9.
Maar God heeft Zijn vastgestelde tijd, die speciaal voor Hem is. Jom Kippoer is daarom een tijd om de Messias te verheerlijken en na te denken over zijn priesterlijke bediening in de hemel, en ons te verheugen in wat Hij voor ons heeft gedaan. Daardoor is deze dag een geschikte tijd om af te rekenen met gebieden van zonden in ons leven, die ervoor hebben gezorgd dat er een relatiebreuk is gekomen met God of mensen.

De tien dagen van Ontzag, die beginnen met Jom Teroe’a/Rosj Hasjana en eindigen met Jom Kippoer, openbaren ons ook de toekomst. Sommige theologen geloven dat Jom Teroe’a verwijst naar de hemelse sjofar, die zal worden geblazen met de tweede komst van de Messias. Wanneer de sjofar klinkt zal de Heer ten strijde trekken tegen alle naties die Israël hebben aangevallen. De ontslapenen in de Messias zullen opstaan, de rechtvaardigen die leven zullen Hem in de wolken ontmoeten, en heel de hemel zal zich verheugen (Zach. 9:14-16; Matt. 24:30-31; 1 Kor. 15:51-52; 1 Thess. 4:13-18; Op. 11:15-19).

Het Loofhuttenfeest
Soekot (Loofhuttenfeest/feest van de tabernakels), ook bekend als het ‘feest van onze vreugde’, is een herinnering aan Gods wonderbaarlijke voorziening aan de Israëlieten, toen zij veertig jaren door de woestijn zwierven en leefden in ‘soekot’ (tenten). Hun kleren en schoenen versleten niet; God voorzag in manna als voedsel voor iedere dag, water om te drinken en bescherming tegen hun vijanden. Het meest opvallende symbool van Soekot is de eenvoudige tent die ‘soeka’ (hut of tabernakel) wordt genoemd. Zeven dagen in het jaar is aan de Israëlieten de opdracht gegeven om te wonen in de soeka, als een herinnering aan hun verlossing uit het land van Egypte (Lev. 23:41-43).
Jezus/Yeshua is onze Soeka, onze tabernakel: “Het Woord is vleesgeworden en heeft onder ons gewoond (Joh. 1:14).” Het woord ‘gewoond’ betekent ‘getabernakeld’. Wanneer je Jezus/Yeshua in je hart ontvangt, komt Hij in je wonen en wordt je een tabernakel. Wat je met die tabernakel doet beïnvloedt je hele leven en toekomst. De tijdelijke kwaliteit van de ‘soeka’ herinnert ons eraan dat onze aardse lichamen tijdelijk zijn, maar als gelovigen in de Messias hebben we een permanente woonplaats in Hem.
Jezus/Yeshua’s geboorte vond plaats in het late najaar, en wordt volmaakt voorgesteld in het feest van Soekot. Dit is de ideale tijd om te vieren dat God, in de Messias, was geboren om te tabernakelen onder Zijn volk. Dit feest is een tijd van grote vreugde, niet alleen om het verleden te herinneren, maar ook om de Heer te danken voor onze redding, dagelijkse voorziening en omdat Hij ons in Zijn koninkrijk heeft gebracht.

De Bron des heils
In de tijd van de tempel werd in een speciale ceremonie een profetische belofte uitgebeeld tijdens het Loofhuttenfeest, wat ‘vreugde over de plaats van het putten van water’ werd genoemd. Tijdens de viering nam de priester een gouden kan naar de bron van Siloam in Jeruzalem. Nadat hij deze in het water had gedoopt, leidde hij een optocht van lofprijzing terug naar de tempel. Het hoogtepunt van de ceremonie kwam wanneer de priester het water op een dramatische manier op het altaar goot. Dit was gebaseerd op een vers uit Jesaja 12:3: “Dan zult gij met vreugde scheppen uit de bronnen des heils.”
De rabbijnen onderwezen dat deze ceremonie een voorafschaduwing was van de tijd dat God de Heilige Geest zou uitstorten in de dagen van de Messiaanse verlossing. Een verbazingwekkend iets gebeurde tijdens een viering van Soekot in de eerste eeuw in Jeruzalem. Jezus/Yeshua stond op en zei openlijk: “Indien iemand dorst heeft, hij kome tot Mij en drinke! Wie in Mij gelooft, gelijk de schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien (Joh. 7:37-38).” Het schriftgedeelte waar Hij naar verwees was Jesaja 12:3, terwijl Hij openlijk in de tegenwoordigheid van duizenden mensen verklaarde dat Hij de Messias was, de vervulling van dit schriftgedeelte en de ceremonie.

Het laatste feest
Soekot (Loofhuttenfeest), is het einde van het jaar van het oogstfeest, en het laatste feest wat genoemd wordt in Leviticus 23. Het heeft een speciale profetische nadruk in de Schriften. Alle andere feesten zullen al zijn vervuld wanneer Soekot zijn rechtmatige plaats inneemt in Gods plan. Als een oogstfeest verwijst Soekot naar de grote oogst van zielen die komt vanuit de volkeren in de laatste dagen. In de dagen van de tempel werden er in Jeruzalem zeventig stieren geslacht gedurende de week van Soekot (Num. 29:13-34). De oude rabbijnen, die geloofden dat er van oorsprong zeventig heidense volken waren, zeiden dat dit de toekomstige verzameling van niet-joodse volkeren vertegenwoordigde, die op een dag deel van Gods Messiaanse koninkrijk zouden uitmaken.
“Allen, die zijn overgebleven van de volken die tegen Jeruzalem zijn opgerukt, zullen van jaar tot jaar heentrekken om zich neer te buigen voor de Koning, de Here der Heerscharen, en het Loofhuttenfeest te vieren (Zach. 14:16).”

Soekot kan worden gezien als een uitdrukking van het koninkrijk van God dat naar de aarde komt. God zal Zijn voorgenomen inwoning in het midden van Zijn volk voltooien door Jezus/Yeshua, de Messias. Zowel joodse gelovigen als gelovigen uit de heidenen zullen samen Soekot vieren als Eén Nieuwe Mens. Waarom zouden we op het millennium wachten om te vieren? Begin nu!

Laatste wijziging op: 08-08-2007 21:37