ELCHANAN | Gastenboek | REAGEREN ?? | Joodse vluchtelingen | Yeshua en het midden oosten conflict | zonder kleur van de media | Nieuws rechtstreeks uit Israël | Valse berichtgevingen over Israël | De moefti van Jeruzalem. | HOE LANG NOG .............. | WIE ISRAEL HAAT......... | CHAOS ! | SAMARIA en JUDEA | Het geheime wapen van Israël | Messiaanse profetieën | Bezette gebieden ?? | Islam en Christendom | Liegen in de Islam | Uw Volk is mijn volk. | Israël: Vrede of het einde ? | De laatste dagen. | De Thora | De Thora 2 | De boodschap in de Tenach | FOTO'S RONDOM JERUSALEM | Interessante links | Palestina. (studie) | Bruiloft te Kana (studie) | Kerstfeest (studie) | Chanuka (studie) | Joodse identiteit van de gemeente (studie) | De Naam YESHUA (studie) | Wekenfeest - Pinksteren (studie) | waarom strijd in Midden Oosten ? | Terrorist vindt Jezus | 2 + 2 = 4 | Wat God echt wil..... | Wees eerlijk !!! | Wat met de toekomst ? | Geen tijd voor Yeshua | De Nederlandse media en Israël | De strijd is begonnen.... | Verzoening tussen Jood en Arabier | Identiteit van de palestijnen. | Israël liefhebben vanuit Gods hart. | HIEP HIEP HOERA ??? | Zicht op onze Joodse wortels | De namen die Israël vormen. | HOEZO BEZETTING ? | De roep van de Sjofar | JAHWE en allah dezelfde ?? | Een nieuwe hemel, een nieuwe aarde | Het islamitisch geloofsdogma | God is één ; Adonai Echad ! | Poeriem / Najaarsfeesten. | The passion of CHRIST | Messias belijdend jodendom. | De tranen van Jezus | Politiek of Bijbels Zionisme ? | Slippendragers van satan | Hitler en Israël | Bief aan minister Bot | De Kruisiging | Speciaal voor jou !! | Terreur ?!? | De islam | Israël en Europa | Arafat is dood....nu eindelijk de waarheid | tekenen der tijden | Sabbath vieren | PROFETISCHE TEKENEN | De les der geschiedenis.

JHWH en Allah dezelfde ?

Flag of Israël. The twelve tribes of Israël, see also Genesis chapter 49 en Deuteronomy chapter 33.

 

 
Is de G'd van Israël dezelfde als Allah?

Hubal.
Hubal was de god van de Ka'ba reeds ver vóór de tijd van Mohammed. Pocock schrijft in zijn boek "Specimen Historicae Arabum" dat de naam mogelijk is afgeleid van ha-baal, d.w.z. de baäl. Baäl wordt in de Bijbel meerdere keren genoemd. (Num.25:3, Hosea 9:10, Deut.4:3, Jozua 22:17 en Psalm 106:28-29). Baäl werd vereerd in Moab. Amr ibn Luhaiy bracht Hubal, de god van de Moabieten naar Arabië.

Hubal wordt Allah.
De naam "Allah", van "al-Illah", de god, of van "al-Liah", de enige die aanbeden dient te worden, bestond al vóór de Islamitische periode. Het was meer een titel dan een naam, en werd gebruikt voor een verscheidenheid aan goden. Eén van die goden was Hubal. De grootvader van Mohammed bad tot Hubal en noemde hem Allah. (zie Ibn Ishaq in zijn boek "The life of the Prophet", ibn Ishaq werd geboren 85 AH (na de Hedjra, d.w.z. 622 na Christus). Addu'l-Muttalib was de grootvader van Mohammed en Abdullah zijn vader. (Abdullah betekent dienstknecht van Allah)

Mohammed is de enige getuige van de Koran.
Er is dus slechts één persoon die de al dan niet betrouwbaarheid van de Koran uitmaakt. Wat een verschil met de grote aantallen personen, profeten en andere Godsmannen door wie G'd ons Zijn woord, de Bijbel heeft toevertrouwd, over een periode van meer dan 1400 jaar! Het getuigenis van Mohammed zoals weergegeven in de Koran, wijkt af van de rest. Mohammed kan, naar Bijbelse maatstaven, niet als profeet van G'd worden gekwalificeerd, omdat zijn boodschap fundamenteel verschilt van de boodschap van al die andere profeten, zoals weergegeven in de Bijbel.
Bovendien kan Mohammed niet de beloofde profeet zijn waar de Joden naar moesten luisteren. Want in Deuteronomium 18:18 zegt de HERE dat een profeet uit het midden van de broederen zal verwekken, dus moet de profeet door God verwekt een Jood zijn. Mohammed is geen Jood.

Verschillen tussen de G'd van Israël en Allah.
   G'd verkiest Jeruzalem als plaats van aanbidding.
   (De naam "Jeruzalem" komt niet voor in de Koran,
    daarom is het ook vreemd dat de Islamieten deze plaats
    voor zich opeisen.)
   Allah verkiest Mekka als plaats. (Surah 27:91)
  
(In hun onwetendheid buigen de moslims zich neer richting en dus voor baäl, zoals
   de inwoners te Athene deden in de tijd van hun onwetendheid. Handelingen 17:22-31.)

   (De Samaritanen dachten dat ze op de berg Gerizim moesten aanbidden,
   maar de Here Jezus zegt : "de ure komt, dat gij nocht op deze berg, nocht te Jeruzalem
   de Vader zult aanbidden. De waarachtige aanbidders zullen in geest en in waarheid aanbidden,
   en G'd zoekt zulke aanbidders." (zie Johannes 4:20-25)
   G'd geeft de Torah, de tien woorden.
   Allah wil vijf verplichtingen.
   G'd verkiest Israël.
   Allah verwerpt Israël. (1 Surah 5:51)
   (Denk ook aan de uitspraak van Mohammed : "Het laatste uur zal niet komen
   voordat de Moslims de Joden bevechten en ze zullen doden.
   Mishkat al Masabih Sh. M. Ashraf, 1990, pp. 147, 721, 810-11, 1130 enz.)
   Dé profeet van G'd is Jezus.
   Deuteronomium 18:15 en 18, Johannes 3:34, Handelingen 3:22, 7:37.
   Psalm 2, 40:7-9, 45:7-8, 110:1, 118:26.
   Dé profeet van Allah is Mohammed.
   Dé profeet Jezus zegt : "Ik ben de weg, de waarheid en het leven." (Johannes 14:6)
   Er kan maar één waarheid zijn!
   Mohammed is gestorven.
   G'd zond Zijn Zoon opdat de wereld door Hem behouden worde.
   (Deut.18:15, Psalm 2:1-12, Psalm 110:1, Jesaja 9:5-6, Psalm 132:17 enz.)
   Allah heeft geen zoon.(Surah 2:116, 6:100, 19:85, 23:91, 112:1-4)

De G'd van I'sraël.
G'd is de G'd van Israël. Dit wordt velen malen in de Bijbel gezegd. Als deze G'd dezelfde is als Allah, hoe kunnen Moslims dan zoveel haat koesteren tegen Israël, en dus tegen de G'd van Israël en derhalve tegen hun eigen Allah, die immers dezelfde als de G'd van Israël zou moeten zijn! Als Allah en de G'd van Israël dezelfde zijn, hoe kan Allah dan tegen de Moslims zeggen : "Neem Joden en Christenen niet als vrienden" (1 Surah 5:51, Al Hil-ali, v. 54 Jusuf ali). Dit is toch onmogelijk!

Allah heeft geen zoon, wel dochters!
Vóór de tijd van de Moslims werden rond de Ka'ba verscheidene "goden" vereerd. Eén daarvan was Allah en drie anderen waren Allah's dochters, al-Uzza, al-Lat en Manah. (De Griekse historicus Herodotus.) De pelgrimsreis naar de Ka'ba, om de heilige steen te kussen, en te lopen van Safa en Marwa en de berg Arafa te beklimmen, werd gepraktizeerd door de Arabische heidenen, reeds lang vóór de tijd van Mohammed.

De Islam erkent Abraham, Isaäc, Jacob en de profeten.
Hoewel de Islam leert dat ze geloven in Abraham, Isaäc, Jacob, de stammen, Mozes en Jezus en alle profeten (zie Surah 2:136 en lees ook Surah 3:2-3, 4:135, 5:47 en 71, 10:17, 94, 6:92, 4:47 en 21:7), mogen we toch vaststellen dat geen van allen naar Mekka is afgereist om de steen te kussen en de berg te beklimmen. De Bijbel zegt in Psalm 2:12 "Kust de zoon, opdat hij niet toorne en gij onderweg niet te grond gaat, want zeer licht ontbrand zijn toorn. Welzalig allen die bij Hem schuilen!"

Liefde.
Allah bezit 99 eigenschappen. Maar tot die 99 behoort niet "liefde". Wel wordt in de Koran over liefde van Allah gesproken. Allah houdt van hen die weldaden doen, van de standvastigen en degene die voor zijn zaak strijden, van degene die zichzelf zuiver en rein houden, van degene die hem liefhebben.(Surah 2:195 en 222, Surah 3:31 en 134 en 146-48, Surah 61:4, Surah 5:13, 42, 54 en 93, Surah 9:4, 7 en 108, Surah 19:96, Surah 49:9, Surah 60:8)
Op bovenstaande slaan ook de teksten die genoemd worden in Surah 85:14 en Surah 11:41.
De G'd van Israël is een G'd van liefde. (Deut. 7:8, 33:3, Psalm 16:11, Jeremia 31:3, enz.)
G'd heeft de zelfs de zondaar lief en wil hem/haar redden van de eeuwige dood. Jezus, de Messias, de Profeet (Deut.18:15), de Zoon van God zegt het zo :
"Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven,
   opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe."

 Johannes 3:16.

De geboorte van Jezus de Messias voorzegt in de Bijbel.
Denk aan teksten als Psalm 2:1-12, Jesaja 9:5-6, Jesaja 53:1-7, Psalm 132:17, Psalm 110:1 en vele andere, dus meer dan 1000 jaar voor zijn geboren worden en zijn komen naar deze wereld! De profeten hebben gespoken over het lijden en sterven van Jezus (Psalm 22:17-19, Psalm 69:22, Jesaja 53:3-7.) In de Koran wordt niet één keer over de komst van Mohammed gesproken, op zich niet zo vreemd, want de Koran is geschreven nadat Mohammed reeds gestorven was.

Bidden met gebruik making van een "Tasbith".
Een "Tasbith" is een soort rozenkrans met 100 kralen.
Eén daarvan, de dikste, staat voor de naam Allah, de andere 99 staan
voor de 99 eigenschappen van Allah.Hadith Muhammad zei : "Er zijn 99
eigenschappen van Allah en wie ze kan opzeggen zal het paradijs binnengaan."
De Bijbel leert dat een ieder die gelooft behouden zal worden. (zie Johannes 3:16.)
"Abraham geloofde G'd en het is hem tot gerechtigheid gerekend."
   (Genesis 15:6, vergelijk met Romeinen 4:9-22)
"En zij die uit het geloof zijn, zijn kinderen van Abraham."
   (Galaten 3:6-9, vergelijk met Romeinen hoofdstuk 4.)

 Bidden christenen en moslims tot dezelfde God ? 

Allah is groter dan iedere gedachte over hem
AL het denken en schrijven over en alle kennis van Allah, de schepper, heer en rechter van de wereld, moet in de islam onvolledig blijven. Iedere theologische uitspraak over hem is onvoldoende en tenslotte onjuist. Van de “negenennegentig mooiste namen van Allah” in de islam heffen verschillende elkaar zelfs op, zodat ALLah volgens al-GhazzaLi alles en niets is. Allah kan niet worden begrepen. Hij blijft de geheel andere, grote, verre, onbereikbare god, die buiten alle menselijke maatstaven en emoties staat (47:4,5).Allah misleidt wie hij wil en hij Leidt op de juiste weg wie hij wil (6:39; 13:27; 14:4). Hij vervangt zijn eerdere openbaringen door andere die beter bij de actuele situatie passen. In de koran staan nog altijd meer dan 240 verzen die door Latere openbaringen werden geannuleerd (16:101-103). De Almachtige vermag zijn open baringsorganen te verdelgen, als hij dat goed vindt. Ook Jezus behoort in de koran tot de categorie van hen, die Allah te allen tijde kan uitwissen als hij dat wil (5:17).Allah staat boven iedere rechtvaardigheid. Hij blijft “de listigste van allen” (3:54; 8:30)! Niemand kan hem ter verantwoording roepen.
Allah — ook groter dan de bijbelse openbaring van God?
In de islam heet de zoon van Maria niet Jezus maar Isa. Door deze naamsverandering wordt Hij van Zijn Goddelijkheid, van Zijn eeuwigheid en van het heil in Hem beroofd (4:171; 5:72; 9:30). Isa blijkt een geschapen geest van Allah te zijn die in Maria was ingeblazen (3:47,59). AL zijn wonderen zouden slechts met vergunning van de almachtige en met behulp van diens geest zijn verricht (5:110).Isa werd volgens de islam niet gekruisigd, maar na een zacht inslapen, Levend tot Allah opgeheven (3:55; 4:157-158). Volgens de islamitische traditie zal hij van daar terugkomen, en wel om de antichrist te doden en een goddeloze wereld tot de islam te bekeren. Allah is onmetelijk veel groter dan Isa, die altijd zijn slaaf blijft.De Heilige Geest in de islam is niet heilig in zichzelf, maar wordt “een geest van de heilige” genoemd (2:87,253; 5:110; 16:102). Als djibril staat hij onder het bevel van de verhevene en moet bij het laatste oordeel samen met alle andere engelen in een Lange rij zwijgend op zijn oordeel staan wachten (78:38).
De Allah van de islam is géén Vadergod. Hij verwekt niet en werd niet verwekt. Niemand is zijnsgelijke (112:3-4). Allah is géén God van Liefde, die een persoonlijke relatie met zijn moslims kan opbouwen of een verbond met hen kan sluiten. Hij toont zich barmhartig wanneer hij dat wil, maar blijft op grote afstand van zijn schepselen. In het paradijs en in de hemel van de moslims is Allah niet aanwezig. Hij zweeft hoog boven hen. In alle eeuwigheid blijft hij boven hen verheven. De Allah van de islam is niet de God van de Bijbel.
“Er is geen god buiten Allah”
Na het viervoudig “grootmaken” van Allah (takbir) betuigen de muezzins met luide stem hun islamitisch geloof. Zij stellen daarbij geen dogma ter discussie, maar belijden plaatsvervangend voor alle moslims de grondslag van hun religie en cultuur. Allen die deze uitroep horen, moeten het islamitische credo met hun lippen naspreken of in hun hart herhalen. Waar deze zin uitgeroepen, gehoord en aanvaard wordt, is naar islamitische opvatting de heerschappij van Allah aangebroken.
Wie dit getuigenis twee keer bewust voor moslims uitspreekt, is daarmee een moslim geworden. Deze herhaalde formulering bevat dus niet alleen het eerste deel van het islamitische credo, maar heeft tegelijkertijd een beslissende en bindende betekenis.
De moslim betuigt dat er geen god is buiten Allah (59:23). Daarmee zou hij zich bij de strijd van Mozes en de profeten van het Oude Verbond scharen. Mohammed wilde het polytheïsme in de Ka’aba in Mekka opheffen en een moderne religie creëren bestaande uit een syncretisme van jodendom, christendom en andere religies. Hij geloofde in de ene en enige God, zoals de joden dat tegenover hem hadden betuigd. Hij wees de mogelijkheid van de eenheid van drie Goddelijke personen strikt af (4:171; 5:73,116). Mohammed wees het geloof in de Heilige Drie-eenheid af en noemde het een godslastering die niet vergeven kan worden. Het geheim van de Liefde van God die in Zijn Zoon Jezus mens werd, opdat allen, die in Hem geloven, Zijn Heilige Geest zouden ontvangen, paste niet in het concept van de Arabische profeet (9:29).De oproep vanaf de minaret betekent daarom een flagrante afwijzing van God, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Het getuigenis van de muezzins vanaf de minaret bevat een antichristelijke verklaring die ook tegen God de Heilige Geest ingaat. Hij doorbreekt alle humanistische dromen van de Verlichting. De Allah van de islam is nooit en te nimmer de Vader van de Here Jezus Christus.
De oproep vanaf de minaret is een duizendvoudig herhaalde aanval op Gods Openbaring in Zijn Woord en op het geloof van iedere bijbelgetrouwe christen!
Mohammed is zijn afgezant
De muezzins betuigen niet alleen hun geloof in Allah, maar ook in Mohammed. In het islamitische credo wordt hij niet profeet, maar afgezant van Allah genoemd. Mohammed zag zichzelf als iemand die voor het komende oordeel waarschuwt (o.a. 13:7; 38:4,65; 50:2) en betuigde dat de islamitische wet (sharia) de enige weg is om zijn navolgers te bewaren voor het vernietigend oordeel van de eeuwige rechter. Mohammed beschouwde zichzelf niet als een heiland of redder en ook niet als een middelaar, maar als Allah’s afgezant en gevolmachtigde die met de zweep van de sharia in de hand alle moslims het paradijs in probeert te drijven (1:6; 5:48; 45:18).
Van zijn volgelingen verlangde Mohammed niet alleen vertrouwen en geloof in hemzelf, maar ook hun onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en onderwerping aan zijn autoriteit (4:59,150-152; 7:158; 47:33; 49:14; 57:28).
Veel idealisten denken dat de islam alleen geloof in Allah leert. Dat is een misvatting. De koran verlangt tegelijkertijd een totale geloofsgehoorzaamheid aan Mohammed. Iedere moslim moet in principe zo Leven als Mohammed Leefde. Hij moet om zo te zeggen Mohammed “aantrekken”! Zijn levenswijze (soenna) is de tweede bron van de sharia. Mohammed werd de maatstaf van zijn religie.
De islam is geen religie in de betekenis van de Verlichting, maar een wereldbeschouwing, waarin religie, politiek, aanbidding, ,,heilige oorlog”, geloof en wet een eenheid moeten vormen. Het doel van de islam blijft de (islamitische) godsdienststaat resp. de islamitische theocratie (2:193; 8:39; 49:14). De sharia verlangt een uitvoerend bewind, zoals de islamitische staat een islamitische wet verlangt. Daarom vormen in de islam religie en politiek een eenheid. Mohammed beschouwde zichzelf als profeet én als staatsman.Hassan ol-Banna, de stichter van de Moslimbroederschap in Egypte, leerde dat een moslim die bidt, vast en zijn godsdienstbelasting betaalt nog Lang geen moslim is. Pas wanneer in het land waarin hij leeft de sharia regeert, is zijn islam volmaakt geworden. Alle andere religieuze zaken zijn slechts ”voorfasen” van de ware islam. Het geloof in Mohammed heeft altijd de islamitische godsdienststaat als doel.
“Op naar het gebed”
Vijfmaal per dag horen de moslims de oproep van hun muezzins. Ze worden echter niet opgeroepen tot persoonlijk gebed in de stilte van de binnenkamer, maar tot de rituele gebedsdienst in de moskee. Wie verhinderd is een moskee op te zoeken, kan het plichtgebed ook thuis, in het vliegtuig of in de openbaarheid verrichten. Iedere gebedstijd wordt voorafgegaan door een reinigingsritueel dat op de voorgeschreven wijze moet plaatsvinden (5:6). Eerst worden de handen, dan de mond en het binnenste van de neus gewassen. Daarop volgen het gezicht en de onderarmen. De aanbidder strijkt over zijn haar en wast de binnenkant van zijn oren.Tenslotte wast hij zijn voeten. Als de volgorde van de wassing niet goed is, wordt het gebed van het individu waardeloos.Mocht geen stromend water voorhanden zijn, kan men volstaan met het wrijven van handen en voeten met zand of stenen (tajammum) als vervanging voor de rituele zelfreiniging. Na de wassing mag niets meer het lichaam van een moslim tot aan het eind van het gebed verlaten, op zijn adem en woorden na. Anders wordt zijn aanbidding ongeldig.Een moslim weet, dat hij niet zoals hij is voor Allah kan verschijnen. Hij moet daarom eerst het lichaam van tap tot teen reinigen. Reiniging van het hart en vernieuwing van de gezindheid (Ps. 51:10-11) zijn echter in de islam onbekend. Zodoende blijft de dagelijkse reiniging voor het gebed uiterlijk en “oppervlakkig”. Ze bewerkt geen diep ingrijpende verootmoediging en evenmin heiliging van de wil.
De vijf officiële gebedstijden van de moslims bevatten zo goed als geen persoonlijk gebed tot Allah. Ze bestaan uit voorgeschreven liturgieën die tot verheerlijking van Allah en tot de uitlevering van het individu aan deze, zijn heer, dienen. Schuldbelijdenis of voorbede voor anderen ontbreken volledig.
Eerst stellen de aanbidders in de moskee zich in rijen op en bezinnen zich op datgene wat ze moeten zeggen en doen. Daarna belijden zij als opening van de eerste gebedsronde: “Allah is groter!”. Dan spreken ze stil voor zich de Fatiha, het centrale gebed van de islam (soera 1) of de soera van trouw (112). Beide zijn een doelbewuste afwijzing van de Drie-enige Pad.
De aanbidders vatten hun stil gebed samen met de kreet: ,,Allah is groter!”, buigen zich en mompelen: “Geprezen zij mijn geweldige heer!”. Nadat ze weer zijn opgestaan, spreken ze: ,,Allah hoort hem, die hem looft!” waarop ze herhalen: “Allah is groter”, dan knielen zij en maken een buiging tot hun voorhoofd de grond raakt (72:77-78; 48:29). Daarbij zegt iedere aanbidder drie keer: “Geprezen zij mijn heer, de hoogste!”. Nog knielend richten ze hun bovenlichaam weer op en belijden: “Allah is groter!”.
Daarna buigen zij zich voor de tweede keer tot op de grond en herhalen drie keer de islamitische doxologie: “Geprezen zij mijn heer, de hoogste!”.
Na deze afsluiting van de eerste gebedsronde staan de aanbidders weer op en beginnen met de uitroep: “Allah is groter!” de volgende gebedsronde met precies dezelfde woorden en buigingen.
Volgens de regel van de Malachieten (de meeste moslims in Afrika) wordt deze gebedsronde in de ochtendschemering tweemaal, ‘s ochtends viermaal, ‘s middags viermaal, bij zonsondergang driemaal en bij het nachtgebed viermaal herhaald. In totaal wordt de gebedsliturgie zeventienmaal per dag gebeden.
Aan het eind van elk van de vijf gebedstijden zeggen de aanbidders hun geloofsbelijdenis in een uitgebreidere vorm op. Daardoor wordt de afwijzing van de Godheid van Christus en de Godheid van de Heilige Geest verdiept.Tenslotte wenst iedere aanbidder zijn rechterbuurman de vrede van Allah toe.
Samengevat zeggen de moslims gedurende één enkele dag op deze manier:
100 keer “Geprezen zij mijn heer, de hoogste!”, verklaren ze
68 keer “Allah is groter!”, spreken ze
51 keer “Geprezen zij mijn geweldige heer!”,verzekeren ze
17 keer “Allah hoort degene, die hem looft!” en zeggen ze
5 keer het islamitische credo op, evenals de vredesgroet die alleen moslims geldt. Hier zien wij het principe van islamitische pedagogiek: Voortdurende herhaling bewerkt verdieping en vult het onbewuste! Het rationele denken en bidden worden echter maar zelden bevorderd. Het gaat er veeleer om ook analfabeten door een eenvoudige liturgie te helpen Allah te verheerlijken en zich aan hem uit te leveren.
De aanbidding van Allah in de islam vindt haar hoogtepunt in het zich ter aarde werpen van de moslim tot zijn voorhoofd de grond raakt. Gedurende de vijf gebedstijden werpt hij zich tot 34 keer toe voor Allah neer. Zijn hele existentie moet daardoor aan Allah, schepper, heer en rechter worden georiënteerd. Hem alleen behoort hij toe. Een moslim is geen vrij mens meer. Hij heeft zich aan Allah uitgeleverd. Hij is aan hem gebonden. Hij is zijn slaaf en zijn eigendom. Islam betekent overgave, uitlevering en onderwerping. In de dagelijkse gebedstijden krijgt de islam een concrete gestalte. Het officiële gebed is de ruggengraat van deze religie.
Allah is echter niet de Vader van de Here Jezus Christus. Hij is een andere god dan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Zodoende betekent de uitlevering van de moslims aan Allah overgave aan een antichristelijke geest die hen dan in bezit neemt. Hier ligt de oorzaak van de collectieve gebondenheid van de meeste moslims. Hun dagelijks gebed versterkt deze gebondenheid en drijft hen tot blindelings gehoorzamen aan de woorden van de koran.
”Op naar het succes!”
De muezzin herhaalt dagelijks negenmaal de oproep van de islamitische verwachting: “Wie bidt, heeft succes”. Daarmee wordt vooreerst zegen in het leven van elke dag bedoeld: gezondheid, het slagen voor examens, succes op het werk en in de handel, een goede oogst, bewaring op reis, geluk in de liefde, het kunnen uitvoeren van plannen in politiek en economie evenals overwinning in de “heilige oorlog”. Alles wat maar samenhangt met de aardse wensdroom van een moslim wordt in de uitroep “Op naar gebed — op naar het succes!” samengevat.
Wat betreft het hiernamaals wil deze oproep door de regelmatige aanbidding van Allah vergeving van zonden bewerken, evenals succes bij de uitbreiding van de islam, bij het gebruikmaken van geesten (djinns) en bij vervloeking van vijanden (3:61), alsook genade op de dag van het oordeel, redding uit de vlammenzee van de hel (19:72) en ingang in het paradijs vol lust en zaligheid (35:29-30; 9:111).
De islam doet zich als een religie van werkgerechtigheid kennen. Zijn heil is niet gegrond op genade, maar op eigen religieuze prestatie. Een moslim hoopt door zijn goede daden de slechte daden te kunnen elimineren (11:114). Hij meent door de aanbidding van Allah gerechtvaardigd te kunnen worden (4:29). Zijn vasten in de maand ramadan en betaling van de godsdienstbelasting zijn samen met zijn aalmoezen een berekenend middel tot zelfverlossing. Het gebed in de islam wil een handeltje met Allah zijn dat het aantal en de intensiteit van de gebeden registreert en ze met de zonden en nalatigheden van de aanbidder verrekent (4:6,86; 6:62; 24:39).
Het gebed in de islam is niet door de Heilige Geest geleid en niet vrijwillig, maar een plicht, een moeten en een wet. De gebedstijden zijn voorgeschreven en de liturgie staat al vast. Iedere moslim moet zich aan de sharia onderwerpen. Het houden van de wet kan hem mogelijkerwijze van Allah´s gericht redden. De islam is een religie onder de wet en bouwt niet op de genade van een Verlosser (o.a. 5:9; 22:50; 29:7; 33:35).
Hier ligt de grote dwaling van de islam. Zoals de wassingen voor het gebed alleen de huid en niet het hart (kunnen) reinigen, zo kan ook het islamitisch gebed niet het heil bewerken. De moslim heeft nog niet zijn eigen verdorvenheid ingezien, omdat hij niet de heilige God van de liefde kent. Hij tast in het duister, omdat hij niet in het licht van de Bijbel wandelt. Hij denkt dat hij goed genoeg is om zichzelf uit het oordeel van Allah te kunnen redden. Hij weet niet dat hij in zonde is geboren en dat alles wat hij doet, zondig is in Gods oog (Gen. 5:6; Gen. 8:21; Es. 51:5). Hij wijst zijn Redder Jezus Christus af en verwerpt het heil dat ook voor hem bereid ligt - het heil waarvan de grondslag genade-om-niet is. De moslim kan de lofprijzing van de apostel Paulus dan ook niet begrijpen:“Geloofd zij God, de Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met iedere geestelijke zegen in Christus Jezus gezegend heeft” (Ef. 1:3).
Christenen bidden niet, opdat ze gered en hier en nu als ook in de eeuwigheid gezegend worden. Neen, ze danken hun hemelse Vader, omdat Hij hen door zijn Zoon Jezus Christus al heeft gered. Hij heeft na de zoendood van Christus aan het kruis van Golgotha de sluizen van de hemel over Zijn aanbidders en ook over Zijn tegenstanders wijd geopend (Hand. 2:17-21). Onze gebeden willen zowel dank voor het volbrachte heil zijn als ook voor de inwoning van de Heilige Geest. Wij aanbidden God, niet opdat Hij zich over ons erbarme, maar omdat Hij ons reeds gerechtvaardigd en door Zijn Geest levend gemaakt heeft. Ons hele leven moet een lofzang op Zijn heerlijke genade zijn (Ef. 1:13-14).
“Allah is groter!”
De muezzins roepen aan het eind van hun gebedsoproep nog tweemaal: “Allah is groter!” Zodoende wordt het “grootmaken” van Allah vanaf de minaretten en in de moskeeën samen meer dan 98 keer dagelijks gepropageerd.
Deze verering van Allah maakt soms een scheiding in een gezin wanneer enkele leden zich niet voor de islam willen openstellen. De strijders van de Hezbollah (= partij van Allah) zouden in het bijzonder met de “geest van Allah” zijn begiftigd, omdat zij de gemeenschap met moslims boven de band met hun gezin stellen. In geval van tegenstand van de familie wordt van hen geëist dat zij haar verlaten of zelfs bestrijden (58:22).Allah is ook groter dan een liberaalislamitische staat die zich er tegen verzet de sharia in zijn totaliteit in te voeren. De oproep van de muezzins hitst moslims tot opstand op wanneer hun land zich niet onder de sharia wil buigen. Indien ze echter in een niet-islamitisch land wonen, moeten ze de naam van Allah op de ongelovige maatschappij leggen om hoor van binnenuit te overwinnen. Allah is groter dan de angst van de individuele moslim, die aarzelt om de vijanden van de islam aan te vallen. Zij krijgen engelenhulp toegezegd. Zij worden opgeroepen aan de overwinning van de islamitische minderheid over de niet- islamitische meerderheid te geloven. Niet zij zijn het die de vijanden van de islam overwinnen, maar het is Allah zelf die tegen hen strijdt en hen in hun plaats doodt. Met deze soera (8:17) wordt de deur voor terrorisme wagenwijd opengezet, omdat iedere actie als godsdienst wordt gedefinieerd.Allah is groter dan de afgodendienaren, ongelovigen, Liberale gelovigen, joden en christenen. Allen worden door de muezzins opgeroepen deel te nemen aan het dagelijkse gebed. Het zich ter aarde werpen voor Allah bezegelt dan hun bekering. Aan hem, die echter weigert de islam aan te nemen, verklaart de koran een genadeloze oorlog (2:191-193; 8:60; 9:5,12-14,29). Joden en christenen hebben in dit geval in een islamitisch Land het ‘voorrecht’, als tweederangsburgers erkent te worden.Allah is groter dan alle goden. Hij alleen wil de wereld regeren. De twee zendingsbevelen in de koran eisen van de moslim dat hij met het wapen in de hand strijdt tot er geen verleiding tot afval van de islam meer bestaat en de islam van Allah de wereld beheerst (2:193; 8:39).Degene, die zich tegen de islamitische opmars verzet, wacht zowel hier als in het hiernamaals pijnlijke of vernederende straffen (o.a. 2:7; 9:101; 33:57; 45:9; 58:5,16). In Indonesië riepen dozijnen moslims “Allah is groter!” voor zij Chinese christen- meisjes verkrachtten als gerechtvaardigde straf voor hun afwijzing van de islam. Saddam Hoessein droeg tijdens zijn proclamatie van de “overwinning” van Allah over Amerika en Engeland een kogelvrij vest. Op de muur achter hem stond niets anders dan de slogan: “Allah is groter!”. Was hij Abc-vernietigingswapens gaan gebruiken dan zou dat voor hem een dienst aan (zijn) god betekend hebben.
Is Allah groter dan de islam?
De verkorte vorm van het islamitische credo bevat enkele gevaarlijke haken en ogen. De Soefi’s (mystici binnen de islam) wijken in hun verbanden (turuq) vaak af van de verordeningen van de sharia en van het monotone moskeebedrijf. Allah is voor hen groter dan zijn wet en liturgie. Zij proberen door meditatieoefeningen niet Allah in contact te komen, “in” hem binnen te dringen of zelfs “achter” Allah het gebied van de geesten te bereiken. Voor hen blijft het traditionele begrip Allah alleen maar een zaak van de buitenkant. Zij willen tot de binnenkant doordringen en worden daarbij vaak bezeten (o.a. 3:7,23; 5:59; 23:35-36).
Is Allah groter dan hijzelf?
In de koran verklaart hij alle moslims: “Waarlijk, onder jullie is er niemand die daarin (de hel) niet terecht zal komen! Dat is bij uw heer een onvermijdelijke voorbeschikking”. Daarna zal Allah enkele wetgetrouwe moslims uit de vlammenzee redden (19:71-72).In deze voorspelling van de koran schijnt de islamitische predestinatie van de hel machtiger te zijn dan degene die predestineert. Blijft de hel dan de onvermijdelijke bestemming van alle moslims?Allah noemt zichzelf in de koran “de trotse” of “de hoogmoedige” (59:23). De oproep van de muezzins en de gebedsliturgie van de moslims willen daartoe inspireren dat Allah niet alleen groot, maar groter is en steeds groter wordt. Is dat niet de geest en de zonde van satan? Dat moet tenslotte op een grote val uitlopen waarin hij al zijn volgelingen met zich meesleurt!
De gezindheid van Jezus Christus
De Here Jezus Christus daarentegen ontweldigde zichzelf en werd een klein kind in de kribbe (Luk.2:9-12). Hij nam de gestalte van een dienstknecht aan en zei tegen de mensen: “Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart” (Matth.11:
29). Hij werd steeds geringer tot Hij, als de meest verachte, bespuugd en gefolterd werd en plaatsvervangend voor ons aan het kruis stierf (Jes. 53:3-12; Matth. 26:66-67; Luk. 22:63-65).Ter wille van Zijn ootmoedige gehoorzaamheid “heeft God Hem echter uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam gegeven, opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader” (FiL. 2:6-11).De ootmoed van Jezus bevrijdt Zijn volgelingen van hoogmoed (5:82) en leert hen dat de ware God ootmoedig en niet trots is. Christus’ offer aan het kruis verlost ons van een krampachtige werkgerechtigheid onder de wet en opent ons de poort tot een Leven uit genade. De geweld Loosheid van Jezus Christus laat ons zien dat een gemeente in de geest van Zijn liefde sterker is dan moderne Legers vol List en geweld (Matth. 5:44; 26:52). De Gekruisigde en Opgestane zelf is het antwoord op de oproep vanaf de minaret. Hij heeft onze vreesachtige aanbidding van de ware God veranderd in lofprijzing van de Heilige Drie-eenheid.
De roepstem van de kerkklokken
Lang voor de komst van de islam hadden de christenen dagelijks een oproep tot gebed en bezinning. In veel kerktorens in Duitsland hangen twee, drie of meer kerkklokken. AL deze klokken samen (op één na) worden voor de eredienst op zondag geluid. Zij willen op bepaalde tijden een concrete boodschap overbrengen. Ze roepen op tot bekering tot God in Jezus Christus en tot een [ uit genade, tot gebed en aanbidding, tot geloof aan Gods trouw en Zijn eeuwige vrede.
Een ding is echter zeker: de kerkklokken roepen niet op tot het vervullen van een wet om door eigen prestatie eigengerechtigheid te creëren. Ze dagen ook niet uit tot een “heilige oorlog”, die een politieke godsdienststaat moet bewerkstelligen. Dit klokgeluid dient veeleer tot verheerlijking van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest in de Heilige Drie-eenheid (Ef. 2:4-10).Kerkklokken geven op hun wijze een antwoord op de oproep van de muezzin. Hoe reageren echter de gemeenteleden op de uitdaging van de islam in hun woonplaats? Wie bidt voor de moslims dat zij het heil in Christus, dat ook voor hen bereid is, aannemen? Wie overwint in liefde een innerlijke aarzeling, bezoekt hen en Laat hun de gemeenschap met christenen merken? Wie toont echte Liefde, geduld en gastvrijheid?
Jezus Christus zegt: “Komt allen tot Mij die vermoeid en belast zijt; Ik zal u rust geven” (Matth. 11:28).
(Indien er bij de tekstverwijzingen niets staat betreft dit soera’s uit de koran)
 
Bidden moslims en christenen tot dezelfde God?
Wie naar een gelovige moslim kijkt, kan zien dat hij vijf keer per dag en per keer 15 tot 20 minuten Lang bidt. Dat is een uitdaging voor christenen. Wanneer zij niet intensiever en met meer trouw en discipline leren bidden, zal de islam hen infiltreren en absorberen.
Een moslim werpt zich in de Loop van zijn vijf gebedstijden 34 keer per dag voor Allah ter aarde om met zijn aanbidding zijn volledige uitlevering aan Allah, schepper, heerser en rechter van de wereld tot uitdrukking te brengen. “Islam” betekent in het Arabisch: uitlevering, overgave, onderwerping. Een moslim is zodoende geen vrij mens meer. Hij heeft zich aan Allah uitgeleverd en is als zijn slaaf aan hem gebonden.
Hierin ligt een verdere uitdaging voor christenen. Leven zij bewust met de Here Jezus Christus of bevinden zij zich “buiten Hem” en verkiezen zij andere kracht- bronnen?
De islam — een religie van werkgerechtigheid
Wij mogen het rituele gebed van de moslim niet idealiseren. Het is immers geen Vrij of vrijwillig gebed. Wie bidt, wordt door Allah beschermd en heeft succes. Wie niet bidt, loopt gevaar te verdwalen. Ieder gebed betekent in de islam een goed werk dat een slechte daad uitwist (11:114)’.
Eens kwam een man naar Mohammed toe en zei: “Ik heb gezondigd! Wat moet ik nu doen?” Het antwoord van Mohammed luidde: “Bid drie keer!”. De man zei daarop:
“Mohammed, ik heb echtbreuk gepleegd!”. Opnieuw beval de profeet: “Bid drie keer!” Maar de man zei: “Ik heb echt echtbreuk gepleegd!”, waarop Mohammed hem opnieuw antwoordde: “Bid drie keer, ook al heet je Abu Dhal!” (tijdgenoot van Mohammed). Wie dus drie keer bidt, kan op zijn rekening in de hemel de schuld van een echtbreuk uitdelgen of ook pluspunten verzamelen. Dat is uiteindelijk gerechtigheid op grond van eigen werken.
Mohammed schrijft in dit verband in de koran: “Waarlijk, degenen die het boek van Allah (de koran) reciteren en het (islamitisch) gebed verrichten alsook openlijk of heimelijk een gift geven van wat wij hun hebben gegeven, hopen op een transactie waarvan ze geen berouw zullen hebben, want hij (Allah) zal hun loon vol uitbetalen en er van zijn overvloed bovenop doen”. (35:29-30)
Allah — de totaal andere
Allah, de almachtige schepper, heer en rechter, is in de koran wetgever en tevens zakenman die dagelijks tijdens de vijf (verplichte) gebedstijden door 1,3 miljard moslims wordt aanbeden. Wie echter een moslim vraagt: “Wie is eigenlijk je Allah?” kan glimlachend het antwoord krijgen: “Allah is groter!” (Allah akbar). Dat is de verkorte vorm van het islamitische credo. Allah is niet alleen groot, ook niet alleen maar de grootste, want hij is niet met anderen te vergelijken. Neen, hij is de totaal andere — een verre en onbereikbare god. Hij is groter, sterker, schoner, rijker en intelligenter dan alles wat wij kennen. Iedere gedachte over Allah blijft onvolledig en uiteindelijk verkeerd. Hij kan niet gedacht, bereikt of gedefinieerd worden. Het is eerder zo dat hij ons bedenkt en ons bestaan van te voren bestemt. Hij leidt wie hij wil én hij verleidt wie hij wil (6:39; 13:27; 14:4; 16:93; 35:8; 74:31). Allah is geen persoonlijke god. Hij staat buiten en boven alle gevoelens en begrippen.
De volksislam heeft geen genoegen genomen met dit abstracte godsbegrip en daarom 99 van de 500 namen van Allah in de koran uitgezocht. Deze worden bij het gebruik van de gebedsketting met haar 3 keer 33 parels als een goed werk opgedreund.
Al-Ghazali, één van de belangrijkste islamtheologen, heeft deze 99 namen geëxegetiseerd en met elkaar vergeleken. Daarbij ontdekte hij dat diverse sleutelbegrippen elkaar overlappen of zelfs opheffen. Hij kwam tot de conclusie:
“Allah is alles en niets! Wij kunnen hem met ons verstand niet begrijpen — alleen aan bidden!”.
Hoe beschamend is de eerbied van de moslims voor de “almachtige”, die zij voor de ware god houden. Zij bidden tot hem die de gebeden van — naar zij menen — hun “stamvader” Ismaël had gehoord (Gen. 21:17-21).
Allah — géén Heilige Drie-eenheid
Wie moslims respecteert en liefheeft, kan al gauw constateren dat de koran fel de Heilige Drie-eenheid bestrijdt. Dat heeft o.a. daarin zijn oorzaak dat een christelijke sekte in het Nabije Oosten ten tijde van Mohammed beweerde dat de Drie-eenheid uit Vader, Moeder en Zoon resp. Allah, Maria en Jezus bestaat (5:116). Natuurlijk wijzen alle kerken deze dwaling af. Maar nog veel moslims denken dat christenen geloven dat Allah gemeenschap met Maria had en bij haar Jezus heeft verwekt. Vanwege deze lastering wordt de Heilige Drie-eenheid afgewezen (4:171; 5:73).
Allah — géén Vader
Om dezelfde reden is het voor veel moslims een blasfemie wanneer christenen God Vader noemen. Daarmee scheiden ze zich bewust of onbewust af van de kernopenbaring van Christus die ons Leerde bidden: “Onze Vader, die in de hemelen zijt, Uw (Vader)naam worde geheiligd”! De Here Jezus sprak 178 keer in de vier Evangeliën van de “Vader”, daarentegen 99 keer van “God”. Hij heeft ons de nabije en persoonlijke God geopenbaard, die zich in geestelijke zin in Liefde voor eeuwig als onze Vader aan Zijn kinderen heeft verbonden.
Dit nieuwtestamentische Godsbegrip is het theologische antwoord van de Here Jezus op het godsbegrip in de islam. Christenen bezitten iets dat de moslims niet hebben: zij hebben door Jezus Christus in het geloof een persoonlijke relatie met God, hun Vader, die hen kent, liefheeft en voor hen zorgt waar zij zich ook bevinden. Moslims echter hebben geen directe relatie met Allah. Zij blijven altijd slaven van de alles beheersende Allah en kunnen zich nooit als zijn kinderen beschouwen.
“Gij, HERE, zijt onze Vader, onze Verlosser van oudsher is Uw naam” (Jes. 63:16).
Allah — géén Zoon
17 maal wijst de koran strikt af dat Jezus Christus Gods eniggeboren Zoon is. Alle moslims geloven in Isa, zoon van Maria, een profeet en afgezant van Allah. Ze aanvaarden Zijn geboorte uit de maagd Maria, zonder toedoen van een man, alleen door Allah’s woord in haar geschapen. Dat is een erfenis van de christologische strijd tussen Anus en Athanasius (4 eeuw na.Chr.). Zo wordt Christus in de islam opgevat als door God geschapen, maar nooit als door Hem verwekt of geboren.
Met deze belijdenis stellen de moslims zich in meervoudig opzicht op tegen het credo van Nicea dat alle kerken beamen. Mohammed’s volgelingen wijzen de Godheid van Jezus in iedere vorm af. Wel geloven zij in Zijn genezingswonderen, in de opwekking van minstens drie doden door Zijn woord, in de spijziging van de 5000 in de woestijn, in de voortgaande ontwikkeling van de wet van Mozes door de “zoon van Maria”, en aan Zijn vermogen, Zijn volgelingen te vernieuwen, zodat ze ootmoedig en barmhartig worden. Moslims geloven verder aan Christus’ Hemelvaart, zodat Hij nu bij “Allah” is.Hij zit echter niet aan de rechterhand van God. Hij heeft ook géén littekens aan handen en voeten tengevolge van Zijn plaatsvervangende dood aan het kruis.
Moslims wijzen echter radicaal het Zoonschap Gods van Jezus af evenals Zijn kruisdood ter verzoening van onze schuld bij God. Daardoor plaatsen zij zich buiten het heil in Christus Jezus dat ook voor hen is volbracht en verwerpen zij de vergeving van hun zonden. Zij hopen buiten de Gekruisigde om hun eigen gerechtigheid tot stand te kunnen brengen. De begrippen “heil” en “Heiland” zijn in de koran niet te vinden; ze passen niet in het denkkader van de moslim.
“Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe” (Joh. 3: 16).
Allah — géén Heilige Geest
De islam wijst tevens de Godheid van de Heilige Geest af. Ze noemen Hem vaak de engel Gabriël. De islam kent geen Heilige Geest in de betekenis van het Nieuwe Testament. De “geest van Allah” komt 29 keer in de koran voor als een geschapen geest, zoals de engelen en demonen. Hij staat als “slaaf van Allah” onder zijn bevel.
Daarom kan er in de islam ook geen sprake zijn van het kennen van de Vader en de Zoon. Het is immers de Heilige Geest die door de Heilige Schrift deze kennis bewerkt. In de islam kan er evenmin de vrucht van de Heilige Geest zijn (Gal. 5:22). Er zijn alleen werken van het vlees. Natuurlijke vroomheid en religiositeit hebben echter met het werk van de Geest van Christus helemaal niets te maken.
Daar komt bij dat een moslim geen zekerheid aangaande het eeuwige leven kent. Op alle desbetreffende vragen antwoordt hij met “misschien” of “als Allah het wil” of “eer] beetje”.Wie zich serieus met de islam bezighoudt, ontdekt al gauw dat de Allah van de koran geen Vader, geen Zoon en geen Heilige Geest is, noch kan zijn. Allah is geen Heilige Drie-eenheid. Hij is een totaal andere geest dan de God van de Bijbel!
Wie is de Allah van de islam in werkelijkheid?
Om die vraag te kunnen beantwoorden moeten wij ons van het oppervlakkige denken van de Verlichting en het humanisme ontdoen. Ook moeten we af van de mythe van de drie Abrahamitische religies, die “in dezelfde God geloven”.
Allah — een antibijbelse geest
60% van de koran stamt uit het O.T. Het was ten tijde van Mohammed nog niet in het Arabisch vertaald. Bovendien kon deze lezen noch schrijven. Zodoende zien wij in de koran mondelinge overleveringen uit de Misjna en de Talmoed in gearabiseerde en islamitische vorm. Ongeveer 5% stamt uit het N.T. dat ook nog niet in het Arabisch voorhanden was. Daarom duiken in de koran diverse apocriefe teksten op die overeenkomstig de islam werden veranderd.
Mohammed was niet bereid zijn zogenaamde openbaringen door de hem goed gezinde joden en christenen te Laten corrigeren. Integendeel, hij maakte zijn ingevingen tot maatstaf voor de waarheid. Alles wat met de Arabische tekst van de koran niet overeenkomt, gold en geldt als vervalsing van de oorspronkelijk verbaal geïnspireerde teksten van de Bijbel. Een meerderheid van de mosLims is er van overtuigd dat enkele joden de Thora hebben vervalst om Mohammed te misleiden en dat de christenen de naam van de “beloofde” Mohammed uit de Evangeliën hebben geschrapt.Zulke verdachtmakingen liggen voor de moslims voor de hand, omdat hun eigen koran in zeven verschillende varianten kan worden gelezen, die zo zeven variaties van dezelfde inhoud bieden. Bovendien werden 240 koranverzen door Latere openbaringen van ALlah opgeheven. De oude en de nieuwe verzen staan in de koran echter nog gelijkberechtigd naast elkaar.
De islam bevat géén Geest der waarheid.
In de omgang met niet-moslims zijn Leugen en bedrog volgens de islamitische wet geoorloofd. Niet voor niets staat in de koran: “Zij (de joden) waren listig, en Allah was Listig, en ALlah is de listigste van allen!” (3:54; 8:30).
De vertalers maken zuLke Arabische koranteksten meestal mooier dan ze zijn. Christenen die een dialoog met moslims menen te moeten voeren, zouden zich grondig moeten voorbereiden. Anders Lopen zij er in. Mohammed zei diverse keren: “De heilige oorlog is (niets dan) bedrog (en list)”! Vgl. Abd al—Masih: “Die Hauptprobleme der Mission unter Moslems”, 1994. De Bijbel openbaart, wie in laatste instantie achter List en bedrog staat (Gen. 3:1; Joh. 8:44; Ef. 6:11).
Allah — een antichristelijke geest
Wij hebben gezien dat de Allah van de islam het Zoonschap Gods van Jezus Christus en Diens kruisdood consequent afwijst. De Bijbel geeft ons de geestelijke richtlijn om de geesten te kunnen onderscheiden en wel in 1 Joh. 2:21-23:
“Wie is de Leugenaar dan wie Loochent, dat Jezus de Christus is?
Dat is de antichrist die de Vader en de Zoon Loochent.
Een ieder, die de Zoon Loochent, heeft ook de Vader niet.
Wie de Zoon beLijdt, heeft ook de Vader”.
Wij moeten deze verzen grondig op ons Laten inwerken en ons door Johannes, de apostel van Gods liefde, de waarheid over de islam Laten gezeggen. De Vader van Jezus Christus zal de echte engel Gabriël niet naar Mohammed in Mekka sturen om hem 17 maal te dicteren dat Hij, God, geen Zoon heeft — nadat Hij ongeveer 600 jaar daarvoor Gabriël naar Maria in Nazareth had gezonden om haar mee te delen dat het Kind, dat door de Heilige Geest in haar verwekt wordt, Zoon van de Allerhoogste genoemd zal worden resp. Zoon van God is (Luk. 1:32,35). Zulke openbaringen (aan Mohammed) kunnen niet van God komen. “God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende door hun hun overtredingen niet toe te rekenen” (2 Cor. 5:18,19). Hoe kan Mohammed dan zeggen dat de engel Gabriël hem bijgebracht heeft dat Jezus nooit is gekruisigd? Bovendien staat in de koran: “De christenen zeggen dat Christus de Zoon van God is ... Allah moge hen doodslaan!” (9:29-30).Zolang dit vers in de koran staat, is iedere dialoog met moslims “als leden van een gelijkberechtigde Abrahamitische religie” een farce!
Allah weerstaat de Heilige Geest
De islam is geïnspireerd door een geest die tegen de Heilige Geest ingaat: van begin af aan onderdrukte, vervolgde en verdreef hij de Gemeente van Christus. Wij, Europeanen, kunnen ons nauwelijks de omvang van de verachting, degradatie en vervolging voorstellen, die de orthodoxe christenen als minderheden in Landen met een islamitische meerderheid sinds 52 generaties hebben geleden en nog steeds Lijden. Slechts 100/0 van de christenen van de oerchristelijke gemeenten heeft onder de voortdurende druk standgehouden en is geen moslim geworden.
Sinds 1973 zien wij een renaissance van de islam, nu 20°/s van de rijkdom uit de oliewinning in de isLamitische Landen voor religieuze doeleinden wordt gebruikt. Sindsdien wordt het zendingsverbod strikter gehandhaafd. Moslims, die zich tot de Here Jezus Christus bekeren, zijn in levensgevaar. Inheemse kerken worden Lastig gevallen en krijgen bijna nooit een bouwvergunning. De reformatie van de islam eist invoering van de sharia als vervanging van aLle andere staatswetten. Daardoor wordt de vrijheid en gelijkberechtiging van de inheemse christenen aanzienLijk ingeperkt. Terwijl zending onder moslims “van staatswege” in isLamitische Landen is verboden, draait op aLle continenten de wereldzending van de moslims op volle toeren. Moskeeën schieten in alle christelijke landen als paddestoelen uit de grond.
Meer bijbelse nuchterheid
De meeste christenen in het Westen hebben nog niet begrepen dat zij zich midden in de derde aanvalsgolf van de islam (de “heilige oorlog”) bevinden. Overal in Afrika, Azië, Europa en Amerika waar een moskee wordt gebouwd, ontstaat een bruggenhoofd van een totalitaire religie, waarin niet langer de wetgeving van het gastland, maar de sharia van de islam geldt.
Het doel van de islam blijft altijd de godsdienststaat (islamitische theocratie) zoals deze door Khomeini en zijn navolgers worden gepropageerd (2:193; 8:39: 61:9-11).
Wie zegt dat de Allah van de islam de God van Abraham of de Vader van Jezus Christus is, droomt en heeft de aanval van de islam in de eindtijd niet onderkend.Nog nooit leefden er zoveel moslims in christelijke Landen als vandaag. Het getal van de moslims verdubbelt zich door geboorteoverschot iedere 27 jaar of sneller, terwijl de verdubbelingtijd van christenen 54 jaar is.Christenen moeten leren de islam vanuit het Evangelie tegemoet te treden en in de naam van Jezus Christus zending onder hen te bedrijven. Anders kan het wel eens een boos ontwaken worden, zoals eertijds in het Nabije Oosten.
De oproep vanaf de minaret“Allah is groter!”
Toen de olieprijzen tijdens de Jom Kippoer oorlog in 1973 tot het viervoudige verhoogd werden en steeds verder omhoog gingen, begonnen op alle continenten moskeeën als paddestoelen uit de grond te schieten. Overeenkomstig de islamitische wet moet 20% van de nettowinst uit de olieopbrengst gebruikt worden voor de consolidatie en uitbreiding van de islam.Iedere ochtend in het schemerdonker, zodra men een zwarte van een witte draad kan onderscheiden, roepen de muezzins vanaf de minaret op tot de aanbidding van Allah. De Luidsprekers daveren over de daken heen: Het gebed is beter dan de slaap”.Vijfmaal per dag, tijdens de ochtendschemering, ‘s morgens, ‘s middags, bij zonsondergang en twee uur daarna galmt het islamitische credo vanaf alle minaretten.Het woord minaret is van het Arabische begrip manarat afgeleid, dat vuurtoren betekent. Zoals de stralen van de vuurtoren schepen ‘s nachts voor stranden of afdrijven moeten bewaren, wil de minaret alle moslims in haar omgeving op de voorgeschreven weg van de islam Leiden en alle verdwaalde niet-moslims oproepen om te keren en de weg op te gaan die rechtstreeks naar het paradijs loopt.De islam beschouwt zichzelf als een religie van het (op)roepen (din al-da’wa) en is een missionaire wereldbeschouwing (2:193; 8:31; 61:9-11).Daar dat roepen vanaf de torens van de moskee steeds in het Arabisch gebeurt, vertalen wij eerst de tekst die de muezzins uitroepen:
“Allah is groter! Allah is groter!”
Allah is groter! Allah is groter!
Ik betuig: Er is geen god buiten Allah!
Ik betuig: Er is geen god buiten Allah!
Ik betuig: Mohammed is de gezondene Allah’s!
Ik betuig: Mohammed is de gezondene Allah’s!
Op naar het gebed! Op naar het succes!
Op naar het gebed! Op naar het succes!
Allah is groter! Allah is groter!”
De uitroep: “Allah is groter!” komt dus vier keer aan het begin en twee keer aan het einde voor.
In de uitroep van de muezzins komt deze verkorte vorm van het islamitische credo zesmaal voor. Ze wordt vaak verkeerd vertaald met Allah is groot!” of Allah is de grootste”. Maar als Allah slechts,, groot” zou zijn, zou er nog iets groter dan Allah mogelijk zijn. Zou men hem echter als de grootste” betitelen, dan zou hij nog steeds met zijn schepselen te vergelijken zijn. Neen, in de islam is Allah onvergelijkbaar groot!
Allah is groter dan alle aardse schepselen
De geloofsuitroep van de moslims wil zeggen: Allah, de almachtige, heeft alles geschapen (o.a. 39:5; 67:2-3). Hem behoren geld en goederen toe. Hij is rijker en sterker dan allen (31:26; 47:38). Hem komt alle eer en macht toe. Allah zij de heerschappij en aanbidding (55:27). Hij is intelligenter en wijzer dan alle filosofen (o.a. 2:282; 9:60). Hij is machtiger dan alle atoom- en waterstofbommen (o.a. 57:2; 64:1; 67:1-2). Hij blijft heerlijker dan de mooiste aanblik. Hij staat verheven boven al het Lijden en onrecht en boven alle beproevingen. Allah is altijd groter!
Allah is groter dan alle geesten in de onzichtbare wereld
De dood staat onder zijn heerschappij. Niemand sterft bij toeval. Allah doodt iedereen wanneer hij dat wil (o.a. 30:40; 40:68). Satan is zijn slaaf (25:2). Allah wil de hel met mensen en geesten vullen (32:13)! Alle engelen staan onder zijn bevel.
Ook de Heilige Geest wordt in de koran een slaaf van Allah genoemd (17:85; 97:4). Hij zou als djibril (Gabriël) de openbaringen van zijn heer aan Zacharia, Maria, Jezus en Mohammed hebben overgebracht. Ook korangelovige geesten worden moslims genoemd, maar zij hebben geen toegang tot de hemel (72:8-14).
Toen NeiL Armstrong uit zijn ruimtevaartuig op de maan stapte, zou hij de kreet: “Allah is groter” hebben vernomen, zo beweerde men. Op een telefonische vraag daaromtrent antwoordde hij echter dat hij noch een stem noch enig geluid op de maan had gehoord. Moslims zijn er daarentegen van overtuigd dat de roep “Allah is groter” het heelal vervult”.
 
 
Laatste wijziging op: 08-08-2007 21:34