ELCHANAN | Gastenboek | REAGEREN ?? | Joodse vluchtelingen | Yeshua en het midden oosten conflict | zonder kleur van de media | Nieuws rechtstreeks uit Israël | Valse berichtgevingen over Israël | De moefti van Jeruzalem. | HOE LANG NOG .............. | WIE ISRAEL HAAT......... | CHAOS ! | SAMARIA en JUDEA | Het geheime wapen van Israël | Messiaanse profetieën | Bezette gebieden ?? | Islam en Christendom | Liegen in de Islam | Uw Volk is mijn volk. | Israël: Vrede of het einde ? | De laatste dagen. | De Thora | De Thora 2 | De boodschap in de Tenach | FOTO'S RONDOM JERUSALEM | Interessante links | Palestina. (studie) | Bruiloft te Kana (studie) | Kerstfeest (studie) | Chanuka (studie) | Joodse identiteit van de gemeente (studie) | De Naam YESHUA (studie) | Wekenfeest - Pinksteren (studie) | waarom strijd in Midden Oosten ? | Terrorist vindt Jezus | 2 + 2 = 4 | Wat God echt wil..... | Wees eerlijk !!! | Wat met de toekomst ? | Geen tijd voor Yeshua | De Nederlandse media en Israël | De strijd is begonnen.... | Verzoening tussen Jood en Arabier | Identiteit van de palestijnen. | Israël liefhebben vanuit Gods hart. | HIEP HIEP HOERA ??? | Zicht op onze Joodse wortels | De namen die Israël vormen. | HOEZO BEZETTING ? | De roep van de Sjofar | JAHWE en allah dezelfde ?? | Een nieuwe hemel, een nieuwe aarde | Het islamitisch geloofsdogma | God is één ; Adonai Echad ! | Poeriem / Najaarsfeesten. | The passion of CHRIST | Messias belijdend jodendom. | De tranen van Jezus | Politiek of Bijbels Zionisme ? | Slippendragers van satan | Hitler en Israël | Bief aan minister Bot | De Kruisiging | Speciaal voor jou !! | Terreur ?!? | De islam | Israël en Europa | Arafat is dood....nu eindelijk de waarheid | tekenen der tijden | Sabbath vieren | PROFETISCHE TEKENEN | De les der geschiedenis.

IsraŽl liefhebben vanuit Gods hart

'Niet alles wat IsraŽl doet is goed. God veroordeelt IsraŽl keer op keer in de profeten.' Wendeline Durieux kreeg nogal wat negatieve reacties toen zij eerder een kritisch stuk over IsraŽl schreef (Nederlands Dagblad 14 februari).

door Wendeline Durieux-Vos
 
Het is druk op de luchthaven. Ondanks alle recessies gaat Nederland massaal op vakantie. Naar de wintersport of naar de zon. Ook wij gaan, met een klein gezelschap naar de zon. En omdat we van IsraŽl houden, hebben we voor de
badplaats Eilat gekozen, een van de bekendste plaatsen op de aardbol waar de zon 360 dagen per jaar schijnt.
We vliegen met El Al, want alle chartervluchten zijn al lang verdwenen - geen animo meer. In de vertrekhal nemen we de medepassagiers nieuwsgierig op. Wie vliegt er vandaag nog naar IsraŽl? O ja, het vliegtuig is ruim gevuld. Maar
het merendeel van de passagiers spreekt Hebreeuws, is jong en heeft een koker van het Van Goghmuseum onder de arm. Er is veel toerisme vanuit IsraŽl naar Amsterdam en die mensen gaan nu weer terug naar Tel Aviv. Er zijn joodse
gezinnen, orthodoxe mannen en veel jeugd.
Ik herken een Hollandse dame, die in IsraŽl werkt en teruggaat naar Jeruzalem.
Verder maken we kennis met een boer uit Friesland, die met zijn zoon naar  Eilat gaat; verder een jonge man, die op bezoek gaat bij zijn verloofde, een ouder echtpaar van Joodse afkomst en een fervente IsraŽlganger, die klaagt dat
hij altijd extra zware controle krijgt omdat hij alleen reist.
We worden een familie. Wij, die geen Jood zijn en toch naar IsraŽl gaan.
Hoewel er verschillende campagnes gehouden zijn met stuntprijzen voor Eilat in de voorjaarsvakantie, is de opkomst bedroevend. Waar zijn alle christenen die achter IsraŽl willen staan, die de mond vol hebben van grote woorden,
theologische beschouwingen en emotionele liefde?
In het hotel kijken we om ons heen. We horen Hollands spreken en ontdekken dat er een paar Joodse gezinnen zijn, die het Purimfeest in Eilat gaan vieren.

Geen toeristen.
's Avonds lopen we over de boulevard, die prachtig is vernieuwd. Maar ook de eigenaars van de winkeltjes klagen. Toeristen, nee mevrouw, die hebben we al in tijden niet meer gezien. De mensen die nu over de boulevard lopen, zijn
meestal van Joodse afkomst. Fransen, Engelsen en een paar Hollanders. De Amerikanen blijven weg, de mensen uit Noorwegen en Zweden blijven weg. Alleen een enkeling komt nog.
Mijn hart doet pijn. Hoe zit dat dan met onze liefde voor IsraŽl? Op welke manier houden we van Gods volk? Ja, thuis achter de warme kachel in onze beschutte woningen is het makkelijk woorden op papier te schrijven. Maar waar
zijn de mensen die hun woorden omzetten in daden? Afhaken Zo denkend kwam ik tot de volgende conclusie:
1) Er zijn mensen die IsraŽl steunen zolang IsraŽl de goede dingen doet, maar die afhaken als IsraŽl fouten maakt.
 
2) Er zijn mensen die op een emotionele manier van IsraŽl houden. Bijna als  van een afgod. Alles wat IsraŽl doet, is goed. Er mag geen kwaad woord over IsraŽl gezegd worden, want dan barsten de emoties los en komen de pennen in beweging. Dit zijn mensen die een mening hebben. Die in vuur en vlam staan voor de waarheid. Die anderen veroordelen, in de hoek zetten en aan de kant schuiven. Die bloembollen sturen, maar zelf thuisblijven uit angst voor hun hachje. Het is daar toch gevaarlijk, je mag God toch niet in verzoeking brengen? Je moet je verstand toch gebruiken? We kunnen IsraŽl toch ook zegenen als we geld sturen, een kaartje op de post doen en voor hen bidden? Maar geen kwaad woord over het volk van God. Wij staan pal achter IsraŽl. Want wie IsraŽl zegent, zal zelf gezegend worden en die zegen willen we niet missen! Maar met vakantie gaan we toch maar liever naar Tenerife.
 
3) En er zijn ook mensen die IsraŽl echt liefhebben. Niet vanuit hun emotie, maar vanuit de liefde van God voor zijn volk. Mensen die de profeten kennen, en weten dat God klaagt en kermt over de daden van zijn volk. Mensen die het hart van God proeven en de pijn voelen, die God heeft over zijn volk. Maar ook mensen die de onvoorwaardelijke liefde van God voor zijn oude verbondsvolk delen. Nee, niet alles wat IsraŽl doet is goed. God veroordeelt IsraŽl keer op keer in de profeten. Ze doen niet wat recht is in de ogen van God. En juist van hen vraagt Hij recht en gerechtigheid. Omdat ze zijn volk zijn.
 
Tranen
Als ik boven op de Olijfberg sta en aan toeristen voorlees uit Zacharia 14  over de wederkomst van Christus, dan heb ik tranen in mijn ogen. Jeruzalem - de huizen zullen geplunderd worden, de vrouwen zullen geschonden worden en de
helft van de stad zal wegtrekken in ballingschap.
Nee, het lijden van het Joodse volk is nog niet ten einde. De Geest van God is nog niet over hen uitgestort. Het dal van dorre doodsbeenderen uit EzechiŽl 37 is veranderd in een lichaam met vlees en spieren. Zichtbaar en tastbaar, maar
nog niet levend.
Wie nu naar IsraŽl op vakantie gaat, vindt een open deur bij iedereen die je tegenkomt. Om te getuigen van de reden waarom je nog komt. Om te vertellen over Jezus de Messias, die ons moed geeft en kracht om ondanks de aanslagen en de gevaren toch te gaan.
Wij als christenen mogen terug naar Paulus, die overal eerst aan de Joden het evangelie bracht en daarna pas aan de heidenen. Niet om hen te overtuigen, niet om hen uit hun cultuur te halen, maar om hun Leven te brengen.
Op dit moment viert IsraŽl het Purimfeest. Het feest van Ester, die naar de koning ging en zei: 'Kom ik om, dan kom ik om'. Zulke christenen hebben een getuigenis. Onze opdracht is: 'Gij zult mijn getuigen zijn, in Jeruzalem, in
geheel Judea en in Samaria.' Mogen christenen massaal met dat getuigenis op vakantie naar IsraŽl gaan.
 
Bron: http://web.archive.org/web/20050123072406/http://www.nd.nl/

 

 

Laatste wijziging op: 08-08-2007 21:30